Πέμπτη, 8 Οκτωβρίου 2009

τι θα διάλεγες;


Εχθές το πρωί, μια ομάδα από τα υψηλά κλιμάκια μιας εταρίας αποφάσισαν να επισκεφτούν τον παλιό τους καθηγητή από το Πανεπιστήμιο. Η συζήτηση γρήγορα στράφηκε στα παράπονα για το στρές στην δουλειά και στη ζωή.
Ο καθηγητής προσφέρθηκε να σερβίρει καφέ στους παλιούς του φοιτητές, οπότε πήγε στη κουζίνα και επέστρεψε με μια μεγάλη κανάτα με καφέ και ένα σετ από φλυτζάνια. Από τα οποια άλλα ήταν από πορσελάνη, άλλα από πλαστικό άλλα από γυαλί και άλλα από κρύσταλλο. Μερικά ήταν φτηνά άλλα ακριβά και άλλα ξεχωριστά. Τα έβαλε λοιπόν σε ένα δίσκο και είπε στους φοιτητές του να πλησιάσουν για να σεβιριστούν.

Όταν όλοι τους είχαν στο χέρι τους ένα φλιτζάνι καφέ, ο καθηγητής είπε:

- Αν παρατηρήσατε πήρατε όλα τα ακριβά φλυτζάνια και αφήσατε τα απλά και όσα έμοιαζαν φτηνά. Ενώ είναι φυσιολογικό να θέλετε το καλύτερο για τον εαυτό σας, αυτό είναι το η πηγή του στρες σας. Αυτό που θέλατε όλοι ήταν ο καφές, όχι το φλυτζάνι, αλλά εσεις συνειδητά κλίνατε στα καλύτερα φλυτζάνια και ακομα χειρότερα, κοιτάζατε να δείτε μήπως ο διπλανός σας πήρε καλύτερο φλυτζάνι από σας,

- Λοιπόν, συνέχισε ο καθηγητής, αν η ζωή είναι καφές,τότε οι δουλειές, τα χρήματα και η καριέρα είναι τα φλυτζάνια. Είναι απλά και μόνο εργαλεία που συγκρατούν και περιέχουν τη ζωή, όμως η ποιότητα της ζωής δεν αλλάζει. Μερικές φορές, με το να επικεντρώνεσαι μόνο στο φλυτζάνι, χάνεις την δυνατότητα να απολάυσεις τον καφέ που είναι μέσα σε αυτό!!!!
Οπότε παιδιά, μην αφήνετε τα φλυτζάνια να σας κατευθύνουν, αντι γι' αυτά απολάυστε το καφέ!

4 σχόλια:

Ευρύνοος είπε...

Συμφωνώ..
κάποιες φορές όμως, το "φλυτζάνι", δέν αλλάζει την "γεύση" του καφέ;

βέβαια η Ουσία είναι πάντα και μόνο ο "καφές"..
όμως ίσως έμαθαν να λειτουργούν έτσι.. μη θέλοντας να χάσουν την γεύση στο έπακρον..
υγ: το χειρότερο ήταν η στιγμή που κοιτούσε ο ένας τον άλλο προσέχοντας μην πάρει κάποιος καλύτερο φλυτζάνι..
αυτό είναι το τραγικό και όχι η "απώλεια" κάποιου ποσοστού "γεύσης"..

όμορφη ιστορία ερημίτη :)

D.Angel είπε...

Πολύ σωστά!
Συγχαρητήρια στον καθηγητή!
Χαιρετώ σας

Εβίτα είπε...

διδακτική ισρορία...
χαίρομαι που σας βρίσκω και εδώ, Εύη Καφούρου

ολα θα πανε καλα... είπε...

και αυτή η ιστορία πολύ καλή!Πάντως εγώ προτιμώ να πίνω τα ροφήματα σε φθηνές κούπες στο σπίτι από φόβο μη σπάσουν και φθαρούν κανά-δυό δώρα που μου έχουν κάνει,κούπες Celadon.Όχι πως είναι και τίποτα πολύ ακριβές αλλά να,μου αρέσει η απλότητα στη ζωή.